✍️شاکر حیات
بعد از چند روز انتظار رونمایی کتاب دکتر ستیز را بصورت زنده تماشاکردم. مهمانان و نویسنده موضوعات خوبی را به بحث گرفتند که بعضی مطالب برایم جدید و آموزنده بود.
ضمنن برنامه کاستیهایی نیز داشت، یکتعداد مهمانان بصورت حرفهای وارد بحث نمیشدند و شاید عیب کلانی نباشد. چون رشتهکاری شان خارج از نقد و بررسی همچون موارد است. ولی در جمع مهمانان آقای لطیف پدرام هم بود که ادعای بالا بلندی در کتابخوانی دارد و نمیشود به سادگی از کنارش گذشت.
جناب پدرام قبل از شروع سخنرانی اعتراف کرد که از این کتاب (دو جلدی ممکن بیشتر از ۱۰۰۰ صفحه داشته باشد) ۱۰۰ تا ۲۰۰ صفحه آن را خوانده است. مرا به یاد اشتراک ایشان در رونمایی یک کتاب دیگر (فدرالیزم در آسیا ترجمه جمیل احساس) انداخت که در آنجا نیز متذکر شده بود که بجز از سرفصلها بقیه کتاب را نخوانده است. از همین رو اصلاً به جواب سوال اول نپرداخت. و در پرسش دوم گراننده، دوباره تاکید کرد که «این بخش را باید بخوانم»
وقتی یکهفته قبل به رونمایی کتاب تعهد کنند و در آغاز برنامه گفته شود که کتاب را نخوانده و یا ناقص خوانده، فکر کنم این رفتار مستقیماً توهین به حضور و شعور میزبان و مهمانان برنامه باشد و امریست خلاف معیارهای اخلاقی.
مطالعه دقیق متون، منابع، روش و چالشهای کتاب از جمله شروط اساسی رونمای میباشند تا بر اساس محتویات داخلی، اثر خلق شده بصورت مستند مورد نقد و بررسی قرار گیرد. به قول کریم سروش فهم هر موضوع مقدم بر نقد آن میباشد. شما موضوع را درست بخوانید و دقیق بدانید بعد به نقد آن بپردازد.
متاسفانه آقای پدرام مباحث علمی را دستکم میگیرد و فهم علمی خود را تحت شعاع پرسشها قرار میدهد.
کتابی را که مسوولیت میگیرد و تعهد میکند ولی درست نمیخواند، خدا میداند کتابهای تعهد ناکرده را چطور خوانده باشد؟
