✍سیحون کوهسار

در این چند روز، پرونده حجیم جفری اپستین در رسانه‌ها منتشر شده و از رویدادهای بسیار وحشتناک جنسی پرده برداشته است. نکته قابل توجه این است که موارد کشف شده در پرونده اپستین عمدتاً حول محور سوءاستفاده جنسی از کودکان می‌چرخد. با وجود این‌که کودکان در غرب دارای ده‌ها نهاد مدافع حقوقی هستند، قدرت و روابط گسترده اپستین توانست چرخه جنایت‌آمیز او و همراهانش با کودکان را برای مدتی طولانی بچرخاند. سرانجام، پرده از فجایع این شبکه برداشته شد و اسامی افراد زیادی از جمله رئیس‌جمهور کنونی آمریکا دونالد ترامپ، زلمی خلیل‌زاد، اشرف غنی و حتی یک فرد انتحاری گروه طالبان در اسناد اپستین ظاهر شدند، اگرچه ماهیت دقیق ارتباط آن‌ها با جفری اپستین هنوز به طور کامل روشن نیست.

بسیاری از کاربران رسانه‌های اجتماعی در خراسان‌افغانستان، اقدامات جفری اپستین را به کل تمدن غرب تعمیم داده و ادعا کردند که این وحشت در سرزمین مدافعان حقوق بشر و حقوق کودک رخ داده‌است. شکی نیست که جفری اپستین از غرب است، اما در پرونده او افراد بسیاری از جمله عرب‌ها، آسیایی‌ها، آفریقایی‌ها و تقریباً از سراسر جهان حضور دارند و این واقعیت را نمی‌توان با مغالطه به پای یک تمدن خاص نوشت.

صادقانه باید گفت که در دوران جمهوریت در خراسان‌افغانستان، که شکلی از دموکراسی بود، داستان‌هایی کم‌تر از پرونده اپستین وجود نداشت: از تجاوز گروهی در پغمان تا فیلم‌های رابط جنسی متعدد مربوط به فردی به نام ملا لندی در شمال کشور و تا داستان‌های مرتبط با ریاست جمهوری که عمدتاً با عنوان «گروه فضلی» در میان مردم شناخته شد. همچنین، رقصاندن کودکان و نگهداری پسران نوجوان توسط برخی فرماندهان محلی، که خود گواه سوءاستفاده جنسی بود، از جمله این موارد است. اگر بخواهیم به جزئیات این وقایع بپردازیم، از حوصله این نوشته خارج می‌شود. حتی در ادارات حکومت آن زمان، موارد آزار و اذیت جنسی به رسانه‌ها درز می‌کرد که یکی از عمده‌ترین آنها اداره امور بود و محمو فضلی به داشتن رابطه جنسی با ده‌ها دختر و زن متهم شده بود.

اکنون، همان‌طور که شاهد هستید، چهار سال است که گروه طالبان به قدرت رسیده‌است. گروهی که تراشیدن ریش را حرام می‌دانند و رفتن زنان به مکتب و دانشگاه را به بهانه جلوگیری از آلوده شدن مردان به گناه ممنوع کرده‌اند. آن‌ها چنان خود را مسلمان می‌دانند که حتی تصاویر زنان را از تابلوها و مغازه‌ها پاک کردند. اما در طول این چهار سال، ده‌ها فیلم مستند از رابطه جنسی غیرمشروع اعضای گروه طالبان با زنان، دختران، کودکان و پسران جوان منتشر شده‌است؛ از هم‌خوابی رئیس شرکت برشنا با پسر نوجوان تا رابطه جنسی رئیس دانشگاه بلخ با یک دختر. از اعتراف آمر جنایی شهرستان فرخار مبنی بر داشتن رابطه جنسی با زنی تا ارضای آنلاین فرمانده معدن لاجورد در بدخشان، و حتی تا بازداشت نزدیکان سراج‌الدین حقانی وزیر داخله گروه طالبان که با شراب و دختر بازداشت شدند و تا قضیه تجاوز قاری سعید خوستی سخنگوی پیشین وزارت داخله این گروه.

همچنان از چندین عضو استخبارات و اعضای امر به معروف این گروه نیز فلم و نوار‌های بیرون شده که نشان‌دهنده رابطه جنسی غیر مشروع آنان بود.
وحشتناک‌تر از همه، فرهنگ «بچه‌بازی» به شکل بسیاری عادی در میان برخی از اعضای گروه طالبان در جریان است که وزارت دفاع آمریکا و چندین نهاد حقوق بشری آن را به صورت مستند ثبت و منتشر کردند. اگر این جهش رسانه‌ای را کاربران صفحات اجتماعی به خصوص شهروندان خراسان‌افغانستان بخاطر اپستین انجام داده در رابطه به موارد جنسی، تجاوز، ازدواج‌های اجباری و بچه‌بازی گروه طالبان انجام دهند، از درون این رویدادها اپستین‌های وحشتناکی بیرون خواهد شد.