سیحون کوهسار
ترور ارتشبد اکرامالدین سریع در پایتخت جمهوری اسلامی ایران، واکنشهای گستردهای را به دنبال داشت. اگرچه عاملان این ترور هنوز مشخص نشدهاند، اما شمار قابل توجهی از جریانهای سیاسی و شهروندان کشور، گروه طالبان را مسئول این حادثه دانسته و از ایران خواستهاند تا با بررسی دقیق، عاملان را شناسایی و به قانون بسپارد.
همچنین، برخی شخصیتهای سیاسی و فعالان رسانهای، این ترور را نشانهای از ضعف جمهوری اسلامی ایران در برابر گروه طالبان ارزیابی کردهاند؛ ولی مقامات رسمی ایران تاکنون در این باره اظهارنظری نکردهاند.
جبهه مقاومت ملی، جبهه آزادی، عبدالرشید دوستم، عطامحمد نور، عمر داوودزی و حتی یک فرمانده گروه طالبان در بدخشان، ترور این افسر پيشين وزارت داخله را محکوم نمودند. صدها تن دیگر نیز با ابراز تسلیت، خواستار بررسی ترور این افسر ارشد پیشین شدند.
در مقابل، سکوت برخی چهرههای سرشناس مانند صلاحالدین ربانی رئیس جمعیت اسلامی، اشرف غنی رئیس جمهور پیشین، بسمالله خان وزیر دفاع پیشین، دکتر عبدالله رئیس پیشین شورای مصالحه ملی و حامد کرزی رئیسجمهور پیشین چشمگیر بود. اگر سکوت آقایان عبدالله و کرزی را بتوان با توجه به قرار گرفتن در زیر حاکمیت گروه طالبان و ملاحظات امنیتی توجیه کرد، اما عدم واکنش اشرف غنی رئیسجمهور پیشین، صلاحالدین ربانی و بسمالله محمدی جای پرسش دارد.
بازهم در میان این اشخاص، سکوت صلاح الدین ربانی به عنوان رئیس جمعیت اسلامی پر واکنشتر و پرسشبرانگیزتر است. چرا که این ارتشبُد نظامی پیشین خود را متعلق به خانواده جمعیت اسلامی میدانست. گرچند در مورد این سکوت دلیل روشن وجود ندارد، به نظر میرسد که صلاحالدین ربانی، با توجه به رقابتها و اختلافاتش با عطامحمد نور بر سر ریاست جمعیت اسلامی، به دلیل روابط نزدیک اخیر ارتشبُد سریع با آقای نور، عمدا این ترور را نادیده گرفته و پیامی صادر نکردهاست. در این اواخر ظاهرا، ارتشبد اکرامالدین سریع از هواداران شاخه جمعیت اسلامی زیر اداره عطامحمد نور محسوب میشد.
هنوز روشن نیست که چرا اشرف غنی و وزیر دفاع اسبق، نیز نسبت به این رویداد واکنشی نشان ندادهاند.
این سکوت هدفمند، واکنشهای قابل توجهی در رسانههای اجتماعی برانگیخته و برای بسیاریها، پرسشبرانگیز بودهاست.
