سیحون کوهسار
محمد جویا، کودک هشت سالهای از دل خراسانافغانستان، با عشق عمیق به هویت، زبان پارسی و میراث فرهنگی، به یکی از چهرههای الهامبخش در حوزه فرهنگ فارسی بدل شدهاست.
دادخواهی او برای آرامگاه ابوریحان بیرونی در غزنه، که در معرض تخریب قرار داشت، نقطه آغاز مسیری شد که امروز فراتر از مرزها ادامه یافتهاست.
با وجود سن کم، جویا سهسال میشود که در راستای اتحاد و همبستگی حوزه تمدنی پارسی فعالیت میکند.
او با حضور در مکانهای تاریخی خراسانافغانستان و ایران، پیام پیوند مشترک فرهنگی را با شعارها و خوانش اشعار فارسی بازتاب داده و در این سفرها از جاهای تاریخی دو کشور عکسبرداری کردهاست.
اشعاری که محمد جویا میخواند، پر از مفاهیم همگرایی است و همین امر توجه شاعران و قلمبدستان کشورهای فارسیزبان را به او جلب کردهاست.
مخاطبیناش در رسانههای اجتماعی، جهت تشویق بیشتر او، او را «مولانای کوچک» «فردوسی زمان» و «آرش و سیاووش» میخوانند.
محمد جویا در حال حاضر در پاکستان به سر میبرد تا با شخصیتهایی که برای زبان فارسی تلاش و فعالیت کردهاند دیدار کند و از آنان عکسبرداری نماید.
این دیدارها بخشی از تلاش او برای ثبت و معرفی چهرههای اثرگذار در پاسداری از زبان فارسی است.
بر اساس برنامههای آینده، قرار است محمد جویا به تاجیکستان و سمرقند نیز سفر کند تا از مکانهای تاریخی این مناطق عکسبرداری کرده و با برگزاری یک نمایشگاه مشترک فرهنگی، پیوندهای تاریخی و تمدنی جهان پارسی را به نمایش بگذارد.
محمد جویا با اینکه سن کم دارد، اما تلاش میکند تا همبستگی فرهنگی و احساس حفاظت از میراث مشترک پارسیزبانان را به نسل امروز و فردا منتقل میکند.
