سیحون کوهسار
عبدالحفیظ منصور، عضو رهبری جبهه مقاومت ملی، طی یادداشتی در برگهی فیسبوک خود، به توضیح چشمانداز خویش درمورد نظام سیاسی آینده این کشور پرداخته است.
به باور او، ساختار آینده باید غیرمتمرکز باشد و قوای سهگانه حکومت «مقننه، قضائیه و اجرائیه» وجود داشته باشد، اما رئیس جمهور که در راس این قوا قرار میگیرد، از سوی شورای ملی و شوراهای استانی انتخاب گردد.
رهبری اجرایی کشور بر عهده نخستوزیری قرار گیرد که از حزب دارای اکثریت در مجلس شورا نمایندگی میکند.
استانداران نیز توسط شوراهای استانی همان استان نامزد شده و از جانب نخستوزیر تایید گردند.
این استانداران صلاحیت نصب و عزل فرمانداران/ولسوالان را دارا باشند و برنامههای توسعه استانها را در مشورت با دولت مرکزی تنظیم کنند.
همچنین شورای ملی، تک مجلسی بوده و معیارهای دقیق تری برای نامزدهای آن تعیین شود.
آقای منصور تاکید میکند که کشور صاحب دو نام “خراسان” و “افغانستان” خواهد بود و حدود و مرزهای آن بهصورت مشخص در قانون اساسی ثبت خواهد شد. دولت موظف می شود برای اسکان کوچی ها تدابیر عاجل و لازم را اتخاذ کند.
در بخش آموزش و فرهنگ، زبان های پارسی و پشتو از اعتبار یکسان به عنوان زبان های ملی برخوردار خواهند بود. در استانهای که گویشوران زبان دیگری در اکثریت باشند، آن زبان به عنوان زبان سوم، در آن استان رسمی شناخته میشود.
آموزش به زبان مادری برای همه دانشآموزان اجرا خواهد شد و سرود ملی به دو زبان عمده تنظیم میگردد. همینگونه، اسامی اماکن و موسسات دولتی، رتبههای نظامی و علمی نیز به هر دو زبان پارسی و پشتو نوشته می شوند.
از دیگر نکات کلیدی این چشمانداز، بازنگری در نشان و پرچم ملی و ترتیب آن بر اساس توافق همگانی است. همچنین در این طرح بر تعیین شخصیت های ملی و تدوین تاریخ ملی تاکید شده است.
