کاظم کاظمی، شاعر و نویسنده شناختهشده خراسانافغانستان، در واکنش به جداسازی صفحات پارسی و دری از سوی بیبیسی، دیدگاه کسانی را که این دو را زبانهایی مستقل میدانند، به چالش کشیده است.
او با انتشار یادداشتی، هشت بیت شعر از دو شاعر چهار بیت از سنایی غزنوی (از غزنی) و چهار بیت از جمالالدین اصفهانی (از اصفهان) را بدون ذکر نام سرایندگان منتشر کرده و از مخاطبان خواسته مشخص کنند کدام بیتها دری” و کدام “پارسی” هستند و دلایل زبانی خود را نیز بیان کنند.
بیت اول
پردهدار عشق دان اسم ملامت بر فقیر
پاسبان دُر شناس آن تلخآب اندر بحار
بیت دوم
وجه مخموری تو بر بوریای مسجد است
وز مسلمانی خویش آنگه نگردی شرمسار؟
بیت سوم
یک طپانچهی مرگ و زین مردارخواران یک جهان
یک صدای صور و زین فرعونطبعان، صد هزار
بیت چهارم
از نگارستان نقّاش طبیعی برتر آی
تا رهی از ننگ جبر و طمطراق اختیار
بیت پنجم
اندر او بیتهمتی سیمرغ مُتْواری شده
وانگهی خیل کلنگان در قطار اندر قطار
بیت ششم
عقل اگر خواهی که ناگه در عقیلهت نفکند
گوش گیرش، در دبیرستان الرحمن درآر
بیت هفتم
تا ببینی صورت هر چیز را چونان که هست
تا که بشناسی سر از دستار و گوش از گوشوار
بیت هشتم
گر به دیباهای رنگین آدمی گردد کسی،
پس در اطلس چیست گرگ و در عبایی سوسمار؟
کاظمی تأکید دارد اگر پارسی و دری زبانهایی جدا هستند، باید بتوان براساس ویژگیهای واژگانی یا دستوری، تفاوت آنها را تشخیص داد.
او هدف این چالش را نشاندادن یگانگی زبان پارسی در ایران، خراسانافغانستان و سایر کشورهای پارسیزبان عنوان کرده است.ّ
این شاعر همچنین اعلام کرده است که در یادداشتی جداگانه، پاسخ این چالش و تحلیل دقیقتر آن را منتشر خواهد کرد.













