سیحون کوهسار
بشیر احمد انصاری، نویسنده و پژوهشگر گروه طالبان را گروهی طراحیشده برای برهم زدن ثبات منطقه خواند و آنان را مسئول اصلی اوضاع کنونی خراسانافغانستان و کشمکشهای مرزی با پاکستان دانست.
این نویسنده در تشریح سابقه گروه طالبان، خیزش اولیه آنان در دهه ۷۰ را «عریانترین و بیشرمانهترین مزدوری به نیابت از پاکستان» عنوان کرد و افزود که نیازی به ذکر شواهد این مدعا نیست.
انصاری با اشاره به حادثه ۱۱ سپتامبر و پناه دادن گروه طالبان به اسامه بن لادن، تأکید کرد که گروه طالبان راه را برای اشغال کشور توسط ائتلاف بینالمللی باز کردند.
وی در عین حال افزود که حضور نیروهای غربی در خراسانافغانستان، حساسیت همسایگان از جمله پاکستان و ایران را برانگیخت و این کشورها نیز از گروه طالبان به عنوان «نیروی نیابتی» برای بیرون راندن اشغالگران سود بردند.
این تحلیلگر با اشاره به بازگشت گروه طالبان به قدرت در سال ۱۴۰۰، اقدامات اخیر آنان علیه پاکستان را «نمکدان شکستن» در برابر ولینعمت سابق خواند.
به گفته وی، گروه طالبان با جا دادن هزاران تروریست در خاک خراسانافغانستان و ناامن کردن مناطق مرزی، «صفحه خونین دیگری» در تاریخ کشور گشودهاند.
همچنین انصاری ادعا کرد که این بار نیز گروه طالبان در نقش جدیدی به عنوان ابزار بازیگران منطقهای و فرامنطقهای عمل میکنند.
او در بخش کلیدی تحلیل خود استدلال کرد که موجودیت گروه طالبان ذاتاً با «برهم زدن استقرار در منطقه» گره خورده است.
وی تأکید کرد هرگاه این گروه به عنوان گروهی متعارف و مدنی تبدیل شوند، تاریخ مصرف ایشان نیز به پایان خواهد رسید.
انصاری با اشاره به قرارداد دوحه، خواستار افشای بخشهای محرمانه این قرارداد شد تا نقشههای پنهان آشکار گردد.
این نویسنده اگرچه کشته شدن غیرنظامیان در حملات اخیر هوایی پاکستان را محکوم کرد، اما پرسید آیا عدم پذیرش خط دیورند و ارسال هزاران جنگجو به آن سوی مرز، خود نقض حاکمیت و تمامیت ارضی یک کشور دیگر به شمار نمیرود.
وی در پایان نتیجه گرفت که از هر طرف محاسبه کنیم، گروه طالبان مسئولیت این اوضاع را به دوش داشته و هیچ انسان عاقلی در سنگر دفاع از حماقتهای پیوسته این گروه بیخرد و لجوج نمینشیند.
به باور انصاری، تا زمانی که قدرت سیاسی در کشور آیینه تمام نمای نگردد، این مشکلات ادامه خواهند داشت و بهای آن را مردم خراسانافغانستان و همسایگان خواهند پرداخت.
