سیحون کوهسار
سمیع حامد، نویسنده و شاعر، در یادداشتی در رخنامه خود به نقد آنچه «مشکل کلان قوم‌گراهای افراطی تاجیک» خواند پرداخت و گفته‌است که قوم‌گرایان افراطی تاجیک هر لحظه هویت عوض می‌کنند
او، روز جمعه ۱۵ عقرب/آبان گفته‌است که این قوم‌گرایان در برابر ترک‌ها خود را «آریایی» می‌خوانند، در برابر هزاره‌های پارسی‌زبان «حنفی» می‌شوند، در برابر اقوام پارسی‌زبان «ابرتاجیک» می‌شوند و در برابر تاجیک‌های دیگر، خود را پنجشیری، بدخشانی، بلخی یا هراتی معرفی می‌کنند.
حامد افزود، این روند تا آنجا پیش می‌رود که در برابر پنجشیری و بدخشی و بلخی، «جمعیتی» می‌شوند و در برابر جمعیت، جناحی و در نهایت به «مامایش» اقتدا می‌کنند.
این نویسنده و شاعر همچنان گفت این گروه در برابر پاکستانی خود را ایرانی و در برابر ایرانی، اخوانی معرفی می‌کنند و در برابر تاجیک دگراندیش، کمونیست، سکولار و حتی نواندیش دینی، مدافع سرسخت دین می‌شوند و «اگر قدرت داشته باشند بر دارش می‌کشند».
به باور حامد، «تاجیک‌ترین تاجیک» اگر با برداشت این گروه از تاجیک‌گراها مخالف باشد، یا «مزدور و جاسوس» خوانده می‌شود یا «ابله و کابوس».
او افزود که این افراد در حالی که «صفحه نخست شاهنامه را خوانده نمی‌توانند»، روایت موهوم خود را «قانون اساسی تاجیکان» می‌دانند.
سمیع حامد در پایان با اشاره به اینکه این جریان در چندین حکومت نقش کلیدی داشته و بخشی از معامله بوده‌است، اما اکنون «جام جم و پرچم کاوه» یادش آمده، پیشنهاد کرد تاجیک‌ها به جای شعرخوانی و اسطوره‌بافی نادرست، «اتاق‌های فکر» داشته باشند، آن هم نه فقط یک اتاق فکر.
