سیحون کوهسار

احسان بدخشانی شاعر جوان در واکنش به اظهارات یک مقام گروه ط-البان که بر زبان پارسی تازیده‌است، شعر‌تازه سروده‌است.

او این شعر را روز چهارشنبه ۱۱سنبله/شهریور در رخنامه خود منتشر کرده‌است.

ای گیسوی بلیغ تو هم‌ریشه‌ی ازل

با تو مرا زمان و زبان فارسی تر است

فرق تو چیست با همگان فکر می‌کنی؟

آغوشت از تمام زنان فارسی تر است

قیچی نزن به موی در این خاک غرق کوه

شاید که ریسمان صعود کسی شوند

از آن گذشته، شاعر تو فکر می‌کند

مویی که می‌رسد به میان فارسی تر است

من شاعر زبان و زن و فلسفیدنم

جامانده‌‌ کلّه‌ام وسط کیف دختری

که فکر می‌کند بدن دلبرانه‌اش

از شعر شاعران جوان فارسی تر است

با رودکی قدم به قدم رود و ریگ را

در باب ازدواج و هنر راه رفته‌ام

فردا که ازدواج کنم با غم و غزل

آیا فغان کودک‌مان فارسی تر است؟

ای گل که رسته‌ای وسط روستای من

چون دانه رشد می‌کند آیا صدای من؟

هرجا که چشم‌های تو باشد برای من

از نقطه‌ نقطه‌های جهان فارسی تر است

رد تو وقت رد شدن از کوچه فارسی‌ست

دستان تو دو دست نه، دو بچه فارسی‌ست

حتی نفس کشیدن تو سچه فارسی‌ست

رقص تو حین خلوت‌مان فارسی‌تر است

معشوق مهربان من و سرکش منی

آب منی، شراب منی، آتش منی

نزدیک شو بغل به بغل عاشقی کنیم

هرچند که دهان به دهان فارسی تر است

ما که همیشه از پل بدعت گذشته‌ایم

از کوچه‌های تنگ اطاعت گذشته‌ایم

بانوی فارسی شگرفم خوشا به من

زیرا حیات با تو هر آن فارسی تر است