مریم تاجیک

دفتر هیات معاونت سازمان ملل متحد در خراسان‌افغانستان، می‌گوید که قربانیان درگیری‌های مسلحانه در چند دهه‌ پسین هنوز از پیامدهای عمیق فیزیکی، روانی، اجتماعی و اقتصادی آن رنج می‌برند.

یوناما، امروز ۱۰ سنبله/شهریور، در گزارشی که بازه‌ زمانی ۲۰۰۱ تا ۱۵ آگست ۲۰۲۱ را پوشش داده و در آن با ۱۹۵ تن مصاحبه شده است، به وضعیت قربانیان درگیری‌های مسلحانه در خراسان‌افغانستان پرداخته است.

در گزارش آمده است که قربانیان درگیری‌های مسلحانه، به عدالت و پشتیبانی کافی دسترسی ندارند و بیش‌تر آسیب‌هایی را که متحمل شده‌اند از سوی هیچ طرفی پذیرفته نشده است.

یوناما نوشته است که ۹۵ درصد مصاحبه‌شوندگان، گفته‌اند که دچار آسیب‌های عاطفی و روانی شامل افسردگی، اضطراب، بازگشت ناگهانی خاطره‌ها و دیگر نشانه‌های مرتبط به آسیب‌ هیجانی را با خود دارند.

گزارش آمده است، زنانی که در اثر درگیری بیوه شده‌اند، اغلب با ناامنی اقتصادی روبه‌رو استند؛ زیرا محدودیت‌های وضع‌شده توسط گروه ط-البان دسترسی آن‌ها به کار را محدود کرده است.

در گزارش هم‌چنان آمده است که قربانیان درگیری‌های مسلحانه، توان پرداخت هزینه‌های درمان، بازسازی خانه‌های ویران‌شده، یا توان پشتیبانی از خانواده‌های خود را ندارند.

۵۵ درصد مصاحبه‌‌شوندگان به یوناما گفته‌اند که برای دسترسی به عدالت، دریافت جبران خسارت یا برای هر شکل دیگری از احقاق حقوق خود، هیچ تلاشی نکرده‌اند؛ چون باور آن‌ها بر این بوده که نگرانی‌های شان جدی گرفته نمی‌شود یا هم از انتقام‌جویی می‌ترسیدند.