مریم تاجیک

ملانی نونز، مستندساز و خبرنگار فرانسوی در گزارشی از سفرش به خراسان‌افغانستان می‌گوید زنان خراسان‌افغانستان در نتیجه محدودیت‌های گروه ط-البان در انزوای مطلق زندگی می‌کنند.

خانم نونز، امروز ۱ سنبله/شهریور گفت که زنان خراسانی‌افغانستانی در صحبت با او گفته‌اند که آن‌ها را رها نکنند، به هر قیمتی که شده درباره آن‌ها صحبت کنند.

به گفته نونز، این زنان از خبرنگاران می‌خواستند صدای آنان را به فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی برسانند تا فراموش نشوند؛ زیرا به باور آن‌ها، فراموش شدن به معنای از دست رفتن امید است.

او گفت که کارکنان زن بخش درمان با دخترانی روبه‌رو می‌شوند که در سنین پایین ازدواج کرده و باردار شده‌اند و به‌دلیل دست‌رسی محدود به متخصص زنان و قابله، با خطرهای جدی هنگام زایمان مواجه‌اند.

او هم‌چنان از افزایش خشونت خانگی و موارد خودکشی در میان دختران جوان و حتی دختران ۱۱ و ۱۲ ساله سخن گفت.

ملانی نونز در این مصاحبه به داستان یک دختر ۱۶ ساله به نام ماریا نیز اشاره کرد که پس از مخالفت با ازدواج اجباری، اقدام به خودکشی کرد.

به گفته او، زنان در خراسان‌افغانستان تقریبا هیچ فضای آزادی یا تفریحی ندارند و کارکنان زن بخش درمان تلاش می‌کنند با توصیه‌های ساده، مانند صحبت با فرزندان، نگهداری از چیزهایی که دوست دارند یا باغبانی، به آنها در حفظ امید کمک کنند.

به گفته ملانی نونز، اگر همین تعداد اندک زنان نیز نتوانند به کار خود ادامه دهند، زنان خراسانی‌افغانستانی یکی از معدود فضاهای موجود برای گفت‌وگو، بیان مشکلات و همبستگی زنانه را از دست خواهند داد.

خانم نونز نسبت به آینده نیز هشدار داد و گفت سیاست‌های گروه ط-البان یک تناقض جدی ایجاد کرده است؛ از یک سو، زنان باید زنان را درمان کنند، اما از سوی دیگر، دختران از آموزش و ورود به رشته‌هایی مانند پزشکی و پرستاری بازداشته می‌شوند.

او گفت، کارکنان زن بخش درمان در شرایط کنونی برای زنده نگه داشتن شعله کوچک امید در میان زنان خراسانی‌افغانستان اهمیت اساسی دارند.