سیحون کوهسار
وحید عمر، سخنگوی پیشین ریاست جمهوری خراسانافغانستان، با انتشار یادداشتی، تلاش برای تفکیک زبانهای دری و پارسی را بدون هرگونه توجیه علمی و منطقی دانست و آن را اقدامی سیاسی در دورههای گذشته خواند.
آقای عمر روز گذشته ۱۰ سرطان/تیر در رخنامه خود تاکید کرده است که تمایز قایل شدن میان «دری» و «پارسی» در تاریخ معاصر خراسانافغانستان، بیش از آنکه ریشه زبانی داشته باشد، تصمیم سیاسی برای متمایز نشان دادن پارسیزبانان خراسانافغانستان از ایران بودهاست.
او با اشاره به نمونههای تاریخی و ادبی، این اقدام را از دیدگاه علم زبانشناسی مردود شمرد.
سخنگوی پیشین ریاست جمهوری در این یادداشت با ارایه تشبیهی گفت: «همانگونه که آمریکاییها زبان خود را انگلیسی مینامند، اما انگلیسی نیستند، پارسیزبان بودن نیز هرگز به معنای ایرانی بودن نیست.» وی بر این باور است که هویت زبانی مستقل از هویت ملی و جغرافیایی است.
وحید عمر برای اثبات دیدگاه خود به آثار هنری احمد ظاهر، خواننده فقید خراسانافغانستان، اشاره کرد و نوشت: «اگر بیشتر شعرهای ترانههای احمد ظاهر از شاعران ایرانی است، آیا این آثار پارسی هستند یا دری؟»
او بهطور مشخص به اجرای شعر «مرگ من روزی فرا خواهد رسید» از فروغ فرخزاد توسط احمد ظاهر اشاره کرد و این پرسش را مطرح ساخت که آیا چنین اثری را باید در چارچوب ادبیات پارسی طبقهبندی کرد یا دری.
به باور وحید عمر، این مثال به روشنی نشان میدهد که مرزبندی میان پارسی و دری از منظر زبانی مبنای علمی ندارد و این دو در واقع گویشهای از یک زبان واحد هستند که تلاش برای تفکیک آنها، بیشتر به انگیزههای فرازبانی و سیاسی صورت گرفته است.
