سیحون کوهسار

مجیب‌الرحمن رحیمی، نویسنده و پژوهش‌گر، می‌گوید امر به معروف و نهی از منکر یک مسوولیت اخلاقی برای دعوت به خیر و عدالت است، نه ابزاری برای اعمال زور.

او روز دوشنبه، ۲۵ جوزا/خرداد، در صفحه ایکس خود تاکید کرد که تبدیل این اصل دینی به نهادهایی مانند «پولیس عقیدتی» یا گشت‌های خیابانی، با روح آن در تضاد است و خود می‌تواند به «منکر بزرگ» تبدیل شود.

به گفته رحیمی، تجربه نهاد «حسبه» در تاریخ اسلام بیشتر جنبه اداری داشته و هیچ اصل دینی منوط به ایجاد نهادی نیست که با ترس و اجبار بر زندگی خصوصی مردم مسلط شود.

او افزود که آنچه گروه ط-البان زیر نام امر به معروف انجام می‌دهند، به جای اصلاح جامعه، زمینه‌ساز ترس، ریاکاری و نفاق شده‌است.

رحیمی هشدار داد که اخلاق با آگاهی، عدالت و اختیار رشد می‌کند، نه با شلاق، بازداشت و تحقیر.

از نظر او، هرگاه دین به ابزار قدرت ایدئولوژیک تبدیل شود، ارزش‌های اخلاقی دگرگون می‌گردد و ممکن است «منکر» در لباس دین بر جامعه حاکم شود.