هفتم جوزا؛ روزی ارتشبُد محمد داوود داوود ترور شد
سیحون کوهسار
هفتم جوزا، بهعنوان سالروز کشته شدن ارتشبُد محمد داوود داوود، یکی از برجستهترین چهرههای نظامی معاصر خراسانافغانستان، گرامی داشته میشود.
صبح هفتم جوزای ۱۳۹۰، در دفتر کار استاندار تخار، ماین کار گذاشته شده در صندلی او منفجر شد. او زخمی شد و سپس به ضرب گلوله به قتل رسید.
در آن زمان، حزب حرکت اسلامی اوزبیکستان مسوولیت آن حمله را بر عهده گرفته بود، اما برخیها باور داشتند که ترور آقای داوود از سوی ستون پنجم داخل نظام صورت گرفته بود.
محمد داوود داوود، در شهرستان فرخار استان تخار چشم به جهان گشود. او پس از فارغالتحصیلی از لیسه ابوعثمان تالقانی، تحصیلاتش را تا لیسانس علوم سیاسی ادامه داد.
داوود از دهه ۶۰ خورشیدی وارد جریان جهاد در برابر شوروی شد. ابتدا به نیروهای فرمانده سید حسین (داکتر حسین) پیوست و پس از ترور وی توسط گلبدین حکمتیار، به احمدشاه مسعود قهرمان ملی، ملحق شد و بهزودی به دستیار ویژه او تبدیل شد.
داوود داوود در مذاکرات احمدشاه مسعود با گروه طالبان در میدان وردک همراه او بود. زمانی که مذاکرات بینتیجه ماند، مسعود به او ماموریت داد تا نیروها را از کابل خارج کرده و فرماندهی قوای مرکزی در شمال شرق را بر عهده گیرد.
او تا دسامبر ۲۰۰۱، یعنی تا شکست کامل گروه طالبان، در خط مقدم جنگید و استانهای تخار و کندز را از حضور القاعده و گروه طالبان پاکسازی کرد.
پس از سقوط گروه طالبان، او به درجه سرلشکری ترفیع یافت و فرمانده قرارگاه ارتش در شمال شرق شد. اما مهمترین عملکردش در معاونت مبارزه با مواد مخدر وزارت داخله رقم خورد. او با همکاری نیروهای بینالمللی موفق شد کشت و قاچاق مواد مخدر را در استانهای هلمند، کندز، زابل، پکتیا و بدخشان تا ۷۰ درصد کاهش دهد و پولیس ویژه مبارزه با مواد مخدر را راهاندازی کند.
با وجود خدمات ارزنده، زمانی که داوود آشکارا از فهرست انتخاباتی «تغییر و امید» عبدالله عبدالله حمایت کرد، کرزی او را تهدید به اخراج نمود. با این حال، ناگزیر او را به عنوان فرمانده زون پولیس شمال و شمالشرق گماشت، چراکه کسی بهتر از او برای تامین امنیت این منطقه وجود نداشت. در نشست شورای امنیت ملی، کرزی حتی او را به «نسلکشی پشتونها» متهم کرد. اما داوود ساکت نماند و به مبارزه ادامه داد.
برهانالدین ربانی و عبدالله عبدالله از حکومت خواستند تا این قتل را جدی بگیرد، اما قتلهای زنجیرهای ادامه یافت.
حامد کرزی رئیسجمهور سابق، پس از مرگش، با فرمان ۳۴۱ به او رتبه اعزازی سرلشکری داد؛ تقدیری که دیرهنگام بود. اما مردم شمال و همقطارانش او را به خاطر تواضع، شجاعت و صداقت فراموش نمیکنند. محمد داوود داوود، بیحاشیهترین فرمانده دوران خود، ادامهدهنده راه احمدشاه مسعود و نماد ایستادگی در برابر گروه طالبان بود. امروز، سالها پس از شهادتش، نام او در تاریخ مقاومت و ایستادگی مردم خراسانافغانستان زنده است؛ جایی که مردانی مثل او هیچگاه فراموش نمیشوند.
