ازدواج اجباری، بدیل آموزش برای دختران در خراسانافغانستان
عمر عاصی
پس از به قدرت رسیدن دوباره گروه طالبان در سال ۲۰۲۱ در خراسانافغانستان، ممنوعیتهای گستردهی در مقابل زنان و دختران کشور از سوی این گروه وضع شد.
بزرگترین ممنوعیتی که از سوی رهبر گروه طالبان بر زنان و دختران خراسانافغانستان وضع شده و حتا تعدادی از رهبران این گروه نیز با آن بهنحوی مخالف هستند، ممنوعیت از آموزش است.
ممنوعیت از آموزش، چالشی است که زندگی هزاران دختر بالاتر از صنف ششم را تاریک ساخته و ناامیدی را بر قلب تک تک آنها حاکم ساختهاست؛ ناامیدی از دانایی، پیشرفت، رسیدن بهآرزوها و حتا ناامیدی از ادامه زندگی.
رسانه «بیبیسی»، در گزارشی که در مورد ممنوعیت دختران از آموزش در خراسانافغانستان ساخته، با چند تن از دختران بالاتر از صنف ششم که پس از بسته شدن دروازههای مکتبها بهروی شان از سوی گروه طالبان، از آموزش باز ماندهاند، گفتگو کردهاست.
دختری با نام مستعار «عالیه» که ۱۹ سال عمر دارد، در مصاحبه با بیبیسی از وضعیت دشوار زندگی خود پس از دستور گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت آموزش و خانهنشین شدناش شکایت کردهاست.
او گفته، پس از بستهشدن مکتبها بهرویشان بیش از ۴ سال است که با بیسرنوشتی در خانه مانده و از آینده نامعلوم و تاریک خود ناامید شدهاست.
بهگفته او، مادر و پدرش همیشه تشویقاش میکردند که بهخاطر رسیدن به بزرگترین آرزویش که «پیلوت شدن» بود تلاش کند؛ اما پس از ممنوع شدن آموزش از سوی گروه طالبان، فامیلاش از او میخواهند تا هرچه زودتر ازدواج کند.
عالیه همچنان به بیبیسی گفته که از ترس این که مجبور به «ازدواج اجباری» از سوی فامیلش نشود، از خانه و روستایشان با دختر خاله جوانش فرار کردهاست و بهکابل آمده.
چند تن از دختران دیگری که با بیبیسی گفتگو کردهاند نیز روایتهای مشابهی دارند. هیچ بدیل مناسبی بهجای آموزش رسمی در مکتبها برایشان وجود ندارد و در بیسرنوشتی کامل بهسر میبرند.
این دستور گروه طالبان، که در ماه سپتامبر سال ۲۰۲۱ صادر شد، حق آموزش و کار کردن را از میلیونها زن و دختر خراسانیافغانستانی گرفت و زندگی را بهکامشان تلخ و تاریک ساخت.
با این وجود، بدیل آموزش در زندگی دختران خراسانیافغانستانی چیزی نیست جز: «ازدواج زودهنگام و اجباری».
