سیحون کوهسار
مولوی حبیبالله حسام، رئیس شورای علمای جبهه مقاومت ملی، در نوشتهای با اشاره به واقعه افشار در سال ۱۳۷۱ هجری خورشیدی، ضمن تاکید بر پاسداشت یاد قربانیان و عبرتآموزی از تاریخ، نسبت به بهرهبرداری ابزاری از این رویداد در منازعات سیاسی و قومی هشدار داد.
آقای حسام با بیان اینکه پس از سقوط حکومت کمونیستی و استقرار دولت اسلامی، امید میرفت که نیروهای جهادی برای بازسازی کشور متحد شوند، اما برخی جریانها با سازشناپذیری، کابل را به صحنه درگیریهای نیابتی و خونین تبدیل کردند.
وی واقعه افشار را رویدادی برآمده از شرایط پیچیده و چندلایهی آن دوره توصیف کرد که در بستر ساختار سیاسی متزلزل و جنگهای چندجانبه شکل گرفت، اما تاکید کرد که این پیچیدگیها از سنگینی رنج قربانیان و مسئولیت عاملان خشونت نمیکاهد.
رئیس شورای علمای جبهه مقاومت ملی، مهمترین نگرانی امروز را بهرهبرداری ابزاری از این حادثه برای دامن زدن به نفرتپراکنی قومی دانست و تصریح کرد: «آنان که دیروز آتش جنگ را شعلهور ساختند و به نیابت از دولتهای همسایه جنگیدند، اگر امروز در هیئت علمداران نفاق قومی ظاهر شوند، در حقیقت همان مسیر ویرانگر گذشته را ادامه میدهند.»
وی با بیان اینکه «نفرتپراکنی قومی، کمتر از جنایت جنگی نیست»، تاکید کرد که این اقدام بنیان همزیستی را نشانه رفته و جامعه را به سوی فروپاشی اخلاقی و اجتماعی سوق میدهد.
آقای حسام با اشاره به شرایط دشوار کنونی مردم خراسانافغانستان زیر سلطه استبدادهای فرقهای و قومی و در کنار فقر، مهاجرت و ناامنی، دامن زدن به نفرت را افزودن نمک بر زخمهای کهنه خواند.
مولوی حسام در بخش دیگری از نوشته خود خواستار تبدیل تاریخ از میدان تسویهحساب به میدان تفاهم شد و گفت: «بیایید به جای آنکه کابل را دوباره در سنگر روایتهای متخاصم محصور سازیم، آن را به نماد همزیستی و آیندهای مشترک تبدیل کنیم.»
