افسری

عفو بین‌الملل می‌گوید بخشی از سوخت جت مورد استفاده ارتش میانمار از مسیرهایی تامین می‌شود که سابقه فعالیت در صادرات سوخت از ایران یا رفت‌وآمد به بنادر ایران داشته‌اند.

به گفته این سازمان حقوق بشری، این سوخت با وجود تحریم‌ها و محدودیت‌های بین‌المللی همچنان به میانمار می‌رسد و امکان ادامه حملات هوایی ارتش را فراهم می‌کند.

این در حالی است که هر دو کشور با تحریم‌های بین‌المللی روبه‌رو هستند.
بر اساس یافته‌های این گزارش، بررسی داده‌های حمل‌ونقل دریایی، تصاویر ماهواره‌ای و اطلاعات شرکت‌های ردیابی محموله‌های انرژی نشان می‌دهد که با وجود تحریم‌ها، واردات سوخت هواپیما به میانمار در سال گذشته نه‌تنها متوقف نشده، بلکه افزایش یافته‌است.

گزارش عفو بین‌الملل نشان می‌دهد که ارتش میانمار برای تامین سوخت جت مورد نیاز نیروی هوایی خود از کشتی‌ هایی که ردیابی آن‌ها در بخش‌هایی از مسیر عملا ناممکن است و به همین دلیل به «کشتی‌های ارواح» یا «ناوگان سایه» معروف اند استفاده میکند.

به گفته عفو بین‌الملل، این کشتی‌ها در مقاطع مختلف سیستم شناسایی خودکار خود را خاموش می‌کنند، موقعیت جعلی مخابره می‌کنند یا با تغییر نام، پرچم و مالکیت، ردپای خود را از دید نهادهای نظارتی پنهان نگه می‌دارند.

در برخی موارد، انتقال سوخت به جای بنادر رسمی، در آب‌های آزاد و از طریق عملیات «کشتی به کشتی» صورت می‌گیرد، روشی که پیش‌تر نیز در پرونده‌های دور زدن تحریم‌ها علیه ایران و روسیه دیده شده‌است.

عفو بین‌الملل می‌گوید بررسی داده‌های حمل‌ونقل دریایی و تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که این الگوها در سال‌های اخیر به شکل روزافزونی در مسیرهای منتهی به میانمار به کار گرفته شده‌اند.

به گفته این سازمان، هدف از این کار چندلایه کردن فرآیند خرید و انتقال سوخت و دشوار کردن شناسایی فروشنده اصلی است، به گونه‌ای که حتی در صورت اعمال تحریم، تعیین مسئولیت حقوقی برای دولت‌ها یا شرکت‌های درگیر پیچیده‌تر شود.